Το περασμένο Σαββατοκύριακο προέκυψε μια εκδρομή στη Βόρεια Ελλάδα με φίλους από το πανεπιστήμιο. Πιο συγκεκριμένα η πρόσκληση ήρθε από έναν άνθρωπο που πριν από 10 χρόνια με έκανε κομμάτια. Είπα να δώσω μια ευκαιρία και πήγα. Δυστυχώς μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως ένα συγνώμη σβήνει τις συνέπειες των πράξεών τους. Κάθε πράξη μας έχει ένα τίμημα. Στην αρχή είχα πολύ καλή διάθεση για την όλη εκδρομή. Στο τέλος το είχα σχεδόν μετανιώσει που πήγα. Οι άσχημες μνήμες είναι πάντα εκεί. Οι ουλές όσος καιρός και να περάσει δε φεύγουν. Ωστόσο, έκανα και μια σημαντική διαπίστωση. Σήμερα, 10 χρόνια μετά, εγώ δε θα επέλεγα αυτόν τον άνθρωπο. Το σύνολο του πακέτου δε με ελκύει πια. Όχι πως δεν είναι ένας αξιόλογος άνθρωπος κάθε άλλο. Εχει και αυτός τις δυσκολίες του όπως όλοι. Δεν είναι όμως για μένα. Δεν είναι αυτό που θέλω να έχω.
Είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου για αυτό. Ενα μικρό δείγμα αγάπης.
Σήμερα έκανα και μια ακόμη πράξη αγάπης. Πήγα στο γυμναστήριο και χαίρομαι πολύ γι' αυτό.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου