Ένστικτο ή Πεπρωμένο ή απλά ανευθυνότητα...

Να σημειωθεί πως από καιρό μου είχα πει μια φίλη μιας φίλης που ασχολείται με αστρολογία πως το Μάρτιο του 2009 είναι πιθανό να μείνεις έγκυος.
Επειδή λοιπόν γενικότερα τελευταία αυτό είναι κάτι που με απασχολεί και επειδή μέσα σε κανονικά πλαίσια με τις παρούσες συνθήκες κάτι τέτοιο δε μπορεί να συμβεί αποφάσισα να γίνω ανάδοχη μητέρα σε ένα παιδάκι. Μου ορίσανε από τη διεθνή οργάνωση την αναδοχή ενός αγοριού 10 ετών από τη Βραζιλία (κρατήστε πως στη Βραζιλία μιλάνε Πορτογαλικά). Είμαι πολύ χαρούμενη για το γεγονός αυτό και μάλιστα είχα συνδυάσει στο μυαλό μου τη χρονική στιγμή με το Μάρτιο του 2009.
Από καιρό μου είχε πει ο προιστάμενος μου για μια συνάντηση στο εξωτερικό η οποία όμως επειδή θα διαρκούσε μόλις τρεις ώρες δεν ήθελα να πάω και το άφησα. Έλα όμως που ο προιστάμενος μου ήθελε να πάω και λέω και γω δε βαριέσαι ας πάω έστω για μια πολύ σύντομη βόλτα. Στην πόλη αυτή είχα μάθει πως τελευταία μετακόμισε ένας φίλος μου από το μεταπτυχιακό Πορτογάλος τον οποίο είχα να δω από το 2001. Επ' ευκαιρία είπαμε να βρεθούμε.
Μετά τη συνάντηση στην οποία έπρεπε να παραστώ λοιπόν, κανονίσαμε να βρεθούμε για φαγητό σε ένα ωραίο πορτογαλικό εστιατόριο. Φάγαμε, ήπιαμε το κρασί μας, είπαμε τα νέα μας και ...στο γυρισμό στο ξενοδοχείο η κατάσταση παρεκτράπη! Τόσο μάλιστα που παραλίγο να μείνω έγκυος για πρώτη φορά στη ζωή μου. Ας είναι καλά το χάπι της επόμενης μέρας. Είμαι στεναχωρημένη που αναγκάστηκα να το πάρω αλλά δεν ήταν κατάλληλες οι συνθήκες για κάτι τέτοιο. Θα ήθελα το παιδί μου να είναι το αποτέλεσμα μιας αγάπης και όχι μιας τυχαίας νύκτας κάπου με κάποιον.
Παρόλ' αυτά ακόμη στα καρφιά κάθομαι, αν δεν περάσει ο μήνας δε θα ησυχάσω!
Ελπίζω να μην ήταν αυτή η μοναδική μου ευκαιρία.